مدیریت دانش و شاخص ها

1 1 از طریق 1های زیر سنجیده می شود:

کسب دانش، ایجاد دانش (دانش آفرینی)، به کار گیری دانش، توزیع دانش، سازماندهی دانش، ذخیره سازی دانش.

همچنین هریک از شاخصهای مدیریت دانش، خود دارای شاخصهای جداگانه ای هستند که در زیر به آنها اشاره می شود:

کسب دانش: در برگیرنده فعالیت هایی است که مرتبط با ورود دانش جدید به سیستم است که شامل توسعه و تسخیر دانش می شود (ابطحی و صلواتی 1385،نقل از نیومن و کنارد).

1. میزان آمادگی جذب متخصصین فنی مجرب توسط سازمان
2. امکان معرفی فرد صاحب نام داخلی یا خارجی در زمینه تخصصی خود برای دعوت سخنرانی در سازمان
3. میزان اقدام سازمان به عقد قرارداد با مراکز علمی و پژوهشی برای دستیابی به دانش مورد نیازش
4. میزان اعتماد به سازمان برای پرداخت x ریال برای خرید دانش مورد نیاز کارکنان

ایجاد دانش (دانش آفرینی): به فرایند بومی سازی دانش کسب شده طبق فرآیندهای خاص هر سازمان اطلاق میشود(Cohen s ,kaimena kisk, 2013).

1. میزان تعیین اهداف دانشی سازمان در بلند مدت

2. میزان تدوین یک استراتژی مشخص برای کتاب اهداف بلند مدت

3. میزان اولویت استراتژی مشخص (در صورت وجود) نسبت به سایر استراتژی های سازمان

4. میزان توجه به ایجاد فرهنگ مشارکتی در چشم انداز سازمان

5 . میزان مورد تشویق قرار گرفتن افراد از سوی سازمان به دلیل ارائه ایده خلاقانه طی سال گذشته

بکارگیری دانش: کاربرد دانش مهمترین فرایند است. مزیت رقابتی به سازمان هایی که بهترین دارایی را دارند نیست، بلکه متعلق به سازمان هایی است که به بهترین صورت از دانش خود در عمل استفاده می کنند.کاربرد دانش باعث می شود شکاف بین دانستن با عمل کردن از بین برود و حلقه مهم بازخورد با انجام دادن و کاربرد بوجود آید (عدلی، 1384).

1. میزان تامین دانش کارکنان به وسیله ی دانش موجود در سازمان

2. میزان احساس رضایت کارکنان از وضع دانشی موجود در سازمان طی دوسال گذشته

3. میزان اخذ تصمیم درست و مطمئن با توجه به دانش موجود در سازمان

4. وجود حلقه های بازخورد بین رفتار و نتایج آن در سازمان

5. میزان استفاده از دانش به وسیله ی کارکنان برا رسیدن به اهداف سازمان

توزیع دانش: اشاره به فعالیت هایی که در ارتباط با جریان دانش از یک بخش یا یک نفر به یک بخش یا نفر دیگر می شود و شامل ارتباطات ترجمه تبدیل و تصفیه دانش می شود (ابطحی و صلواتی، 1385 ،ص49). دانش خلق شده توسط سازمان ممکن است به طور درونی از طریق تولید یک محصول یا پیش بینی یک خدمت بهره برداری شود، یا اینکه به طور بیرونی از طریق حق بهره برداری از گواهینامه ها یا فراهم کردن خدمات مشاورهای مورد استفاده قرار گیرد (قلیچ لی ،1388،ص 90).

1. میزان تسهیم دانش و تجربیات افراد با همکاران

2. میزان تشویق افراد به خاطر تسهیم و به اشتراک گذاری دانش خود در سازمان

3. میزان امکانات لازم جهت تسهیم دانش در سازمان

4. میزان رواج کار تیمی در سازمان

5. میزان اعتماد کافی در سازمان برای ارائه دانش افراد به کل سازمان

سازماندهی دانش: در این فرایند سازمان مجموعه دانش را بعد از ورود آن به پایگاه داده برای کاربرد باید ذخیره و سازماندهی کند. فرایند سازماندهی در هر کجای سازمان ممکن است صورت گیرد. اغلب مکان های فیزیکی مانند پایگاه داده ها، ساختار رسمی و شکل دهی دانش را فراهم می کند. هدف نهایی این مرحله کمک به اعضای سازمان جهت دسترسی به دانش لازم در فرایندهای اخذ تصمیم است (عدلی، 1384).

1. میزان تشویق برای طرح دانش و تجربیات برای همکاران در سازمان

2. میزان مراجعه به یک فرد جهت همکاری و انجام کارهای مشترک با همکاران از سوی سازمان

3. میزان تشویق یک فرد جهت همکاری و تعامل با سایر سازمان ها و شرکتها از سوی سازمان

4. میزان وقت گذاشتن یک فرد برای راهنمایی و کمک به یک دانشجوی مستعد با میل شخصی

5. میزان فراهم شدن شرکت در دوره های آموزشی یا همایش ها از سوی سازمان

ذخیره سازی دانش: عبارتست از فعالیت هایی که دانش را در سیستم ماندگار می کند (همان منبع 1385).

1. میزان اقدام سازمان به مستندسازی و نگهداری از تجارب آموخته شده در موفقیت های مهم یا شکست ها

2. میزان وجود ساز و کارهایی برای روزآمدسازی دانش ذخیره شده در سازمان

3. میزان ذخیره دانش ها برای استفاده ی مجدد و بازیابی آسان

4. میزان اهمیت به مستندسازی و نگهداری از اطلاعات مربوط به پروژه ها

5. میزان ثبت و نگهداری اطلاعات مربوط به مراجعان در سازمان

6. میزان تجهیز سازمان به یک حافظه ی الکترونیکی

+ نوشته شده در شنبه سوم تیر ۱۴۰۲ ساعت 14:43 توسط حسن اسدی  |